-
അടക്കലം, -കളം
- അഭയസ്ഥാനം, രക്ഷാസ്ഥാനം
-
കദലി1,കതളി, കലതി, കലം പൊട്ടി, കഡളി, കദളി
- ഇളം ചുവപ്പുനിറത്തിൽ പൂക്കളുള്ള ഒരുതരം കാട്ടുചെടി
-
കലം1
- ആയുധം
- ആഭരണം
- ഒരു ധാന്യയളവ്
- ആഹാരാദികൾ പാകം ചെയ്യുന്നതിനുംപദാർഥങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനും മറ്റും വേണ്ടി വൃത്താകൃതിയിലുണ്ടാക്കുന്ന മൺപാത്രം. "കലത്തിരുന്നാലേ കൈയിൽ വരികയുള്ളു" (പഴ.)
- കപ്പൽ, മരക്കലം, തോണി, വള്ളം
-
കലൻ, കലം
- ഒരു ധാന്യയളവ്
-
കലാം
- വചനം, സൂക്തം
-
കല്ലം
- സ്ഫടികംകൊണ്ടുള്ള കൊന്ത, കൊന്തക്കുരുമാല
-
കളം1
- യാഗശാല
- ഭാഗം
- ധാന്യങ്ങൾ മെതിക്കുന്നതിനും ഉണക്കുന്നതിനും മറ്റുമായി അടിച്ചൊതുക്കി നിരപ്പാക്കിയ സ്ഥലം. (പ്ര.) കളമൊരുക്കുക = രംഗം തയ്യാറാക്കുക, ഒരുക്കം ചെയ്യുക. കളംപിരിയുക = രംഗത്തുനിന്ന് ഒഴിയുക. കളംതീർപ്പ് = കളംപിരിയുമ്പോൾ തലപ്പുലയനു കൊടുക്കുന്ന അവകാശക്കറ്റ. കളത്തിൽ കൂറ് = കൂട്ടായ കൃഷി, ജന്മിയും കൃഷിക്കാരനും പരസ്പരധാരണയോടുകൂടി കൃഷിചെയ്തു കളത്തിൽവച്ചു പങ്കുവീതിച്ചെടുക്കുന്നത്
- കൃഷിയുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചു താമസിക്കുവാൻവേണ്ടി പണിചെയ്യുന്ന ഭവനം
- സ്ഥലം, സ്ഥാനം, വളപ്പ്
-
കളം2
- സന്തോഷം
- അവ്യക്തമധുരമായ ശബ്ദം (കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും മറ്റും പോലെ) മൃദുവായ ശബ്ദം
- താളത്തിൻറെ പത്ത് അവയവങ്ങളിലൊന്ന്
-
കള്ളം
- ചതി, വഞ്ചന
- നേരല്ലാത്തകാര്യം, നെറികേട്, നുണ
- മറ്റൊരാളിൻറെ വസ്തു അന്യായമായി അപഹരിക്കൽ
- കൗശലം, സൂത്രം
- മടിച്ചിരിക്കൽ, പ്രവൃത്തിയിൽ അലസത കാണിക്കൽ
-
കാലം
- ഭൂതഭവിഷ്യവർത്തമാനങ്ങളുടെ പ്രതീതിയുണ്ടാക്കുന്ന സംബന്ധസത്ത. (പ്ര.) കാലംകഴിക്കുക = സമയം കഴിച്ചുകൂട്ടുക. കാലം കഴിയുക = മരിക്കുക. കാലമടയുക = മരിക്കുക. കാലമല്ലാക്കാലം = അസമയം