-
കുത1
- "കുതയുക" എന്നതിൻറെ ധാതുരൂപം.
-
കുത2
- ഏതെങ്കിലും കൊള്ളിക്കാനോ ഉറപ്പിക്കാനോവേണ്ടി നിരപ്പിൽനിന്നു താഴ്ത്തിയുണ്ടാക്കുന്ന പൊഴി, കുതഞ്ഞതുപോലുള്ള അടയാളം. ഉദാഃ വില്ലിൻറെ കുത, തുലാത്തിലെ കുത
- തെങ്ങിലും മറ്റും ചവിട്ടിക്കയറാൻ വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ പഴുത്
- കിണറിൻറെ തൊടി (പടി)
-
കുത3
- കുതി, ചാട്ടം
- ഉപ്പൂറ്റി
-
കുതഃ
- എവിടെനിന്ന്?
- എന്തിൽനിന്ന്?
- എവിടെ, വേറെയെവിടെ, മറ്റെവിടെ?
- എന്തുകൊണ്ട്, എന്തിന്, എന്തുകാര്യത്തിനുവേണ്ടി?
- എങ്ങനെ, ഏതുരീതിയിൽ?
-
കുത്ത്
- നാമരൂപം.
-
കുഥ, കുഥം
- ആനയുടെയും മറ്റും പുറത്തിടുന്ന ചായമ്പിടിപ്പിച്ച തുണി, വർണക്കംബളം, ചെമ്പാരിപ്പടം
- രത്നക്കംബളം
- കുശ, വെളുത്തദർഭ
- പുരാണപ്രസ്തുതമായ ഒരുദേശം
-
കൂത്ത്
- ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൂത്തമ്പലങ്ങളിൽ ഉത്സവകാലത്ത് ചാക്യാർ നടത്തുന്ന പുരാണ കഥാപ്രവചനം, ചാക്യാർകൂഥ്
- നൃത്തം, ആട്ടം
- കളി, വിളയാട്ടം, കൂത്തുകാരൻ = കൂത്തു നറ്റത്തുന്നവൻ, നർത്തനം ചെയ്യുന്നവൻ. (സ്ത്രീ.) കൂത്തുകാരി, കൂത്തുപുറപ്പാട് = കൂടിയാട്ടത്തിൻറെ ആരംഭത്തിൽ സൂത്രധാരൻറെ രംഗപ്രവേശം