1. ഊരു

    സം.

      • നാ. ചാക്ഷുഷമനുവിന്‍റെ ഒരു പുത്രന്‍
      • നാ. തുട
      • നാ. പതിനാലാമത്തെ മനുവായ ഭൗമന്‍റെ (ഭൗത്യന്‍റെ) ഒരു പുത്രന്‍
      • നാ. നഗ്നലയുടെ പത്തു പുത്രന്മാരില്‍ ഒരാള്‍ എന്നു ഹരിവംശം
      • നാ. അംഗിരസ്സിന്‍റെ പുത്രന്‍
  2. ഉരു1, ഉരുപം, ഉരുവം, ഉരുവ്

    പ്രാ. രുവ < സം. രൂപ

      • നാ. ആകൃതി, ശരീരം
      • നാ. ഉരുപ്പടി, സാധനം, വെങ്കലപാത്രം
      • നാ. ഉരപ്പടിയുടെ എണ്ണം
      • നാ. ആവൃത്തി, തവണ, മന്ത്രം, പാഠം മുതലായവയുടെ വീണ്ടുമുള്ള ആവര്‍ത്തനം
      • നാ. കപ്പല്‍, പടവ്, വള്ള്ലം
      • നാ. മുറിവ്, അടയാളം
      • നാ. കന്നുകാലി, കാള, ആന ഇത്യാദി. ഉദാ: ഉരു ഇരുത്തുക = ആനയെ ക്ഷേത്രത്തിനു കൊടുക്കുക. (പ്ര.) ഉരുക്കൂട്ടുക = ശേഖരിക്കുക. ഉരുത്തിരളുക = രൂപം കൊള്ളുക. ഉരുത്തികയുക = യാഗാവശ്യങ്ങള്‍ക്കും മറ്റുമുള്ള പാത്രങ്ങളും മറ്റുസാധനങ്ങളും മതിയാകുക
  3. ഉരു2

    സം.

      • വി. വിസ്താരമുള്ള, പരപ്പുള്ള
      • വി. വര്‍ധിച്ച, വലിയ, അധികമായ, തികഞ്ഞ, മഹത്തായ, ദൃഢതയുള്ള. ഉരുവേ = ഉരുവായി, വലുതായി, ധാരാളമായി, വിസ്താരത്തില്‍
  4. ഉരു3

    സം.

      • നാ. ചായില്യം, ഹിംഗുലം
X