-
ഉന്നത1
- ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച
- ഉയർന്ന, മേൽപ്പോട്ടു നീണ്ടുയർന്നു നിൽക്കുന്ന. ഉദാ: ഉന്നതശാഖ, ഉന്നതസ്തംഭം
- ശ്രഷ്ഠമായ, ഉത്കൃഷ്ടമായ, വലിയ, മേൽത്തരത്തിലുള്ള, മേലേക്കിടയിലുള്ള
-
ഉന്നത2
- ഒരു ഭാഷാവൃത്തം
-
ഉന്നതി
- ഉയരം
- ഔന്നത്യം, ഉയർച്ച, അഭിവൃത്തി, ഐശ്വര്യം
- മേന്മ, മഹത്വം, ശ്രഷ്ടത
- ഗരുഡൻറെ ഭാര്യ
- ദക്ഷൻറെ ഒരു പുത്രി, ധർമൻറെ ഭാര്യ