-
കാളാഗരു, -ഗുരു
- കാരകിൽ
-
കുരു1
- "കുരുക്കുക" എന്നതിൻറെ ധാതുരൂപം.
-
കുരു2
- ചിലകായ്കളുടെ അകത്തുള്ള വിത്ത്
-
കുരു3
- പരു, അകത്തു പഴുപ്പോ ദുർനീരോ നിറഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന പൊള്ളൽ. (പ്ര.) കൂനിന്മേൽക്കുരു, കുരുവിന്മേൽക്കുരു = ആപത്തിനുമേൽ ആപത്ത്
-
കുരു4
- സൂര്യപുത്രിയായ തപതിക്കു സംവരണനിൽ ജനിച്ചപുത്രൻ (കുരുക്ഷേത്രം നിർമിച്ചത് ഇദ്ദേഹമാണ്. ഇദ്ദേഹത്തിനുശേഷം പൂരുവംശത്തിനു കുരുവംശം എന്നു പേരുണ്ടായി)
-
കുരു5
- "കൃ" ധാതുവിൻറെ ലോട്മധ്യ.പു.ഏ.വ. (നീ) ചെയ്യുക
-
ഗുരു
- അച്ഛൻ
- അധ്യാപകൻ
- പൂയം നക്ഷത്രം
- പൂർവികൻ
- മാനിക്കപ്പെടേണ്ടവ്യക്തി
- പ്രയാസമുള്ള
- വർദ്ധിച്ച
- ശ്രഷ്ഠമായ
- ഭാരമുള്ള, കനത്ത
- ദഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള